۱۴۵۲.حذيفة بن اليمان روايت كرد از رسول صلى الله عليه ودر وقتى كه حديث فتنه آخر الزمان مى گفت كه باشد ميان مشرق و مغرب، گفت: «ايشان درين باشند كه بنگرند سفيانى خروج كند از وادى خشك و بيايد و به دمشق فرود آيد و لشكرى به مشرق فرستد و يكى به زمين بابل به مدينه ملعونه و بقعه خبيثه، لشكر او آنجا روند و بالا سه هزار مرد را بكشند و بالا صد زن را شكم بشكافند و سيصد مرد معروف را از بنى العباس بكشند. آن گه به كوفه آيند و نواحى كوفه خراب كنند. آن گه بيايند و روى به شام نهند بينا كه در اين باشند، رايت هدا از كوفه به در آيد و به دنبال ايشان برود به دو روزه راه دريابد ايشان را و در ايشان قتلى عظيم كند و مالى و غنيمتى كه دارند بستاند و بردگان را از دست ايشان بيرون كند، و لشكرى ديگر به مدينه آيند و سه شبانه روز در مدينه غارت كنند. از آنجا به مكّه آيند. چون به بيداء رسند، خداى تعالى جبرئيل را فرمايد: برو ايشان را هلاك كن! و او بيايد و پاى زند به زمين و ايشان را به يك بار به زمين فرو برد. از ايشان دو كس بجهند: يكى بَشير باشد و يكى نذير. يكى مردم را بشارت دهد به مرگ ايشان و يكى بترساند قوم ايشان را به هلاك ايشان و آن هر دو مرد از جهينه باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۷۸)

۱۴۵۳.ابو اُمامه روايت كند از أُبَىِّ كعب كه حضرت رسول«هر كه سورة الملائكه بخواند، فرداى قيامت بر هشت دَر بهشت او را مى خوانند و مى گويند: درآى به هر در كه خواهى در آيد به بهشت از هر در كه خواهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۳۷۹)