مى آيد بر پيشانى او نوشته كه نوميد است اين بنده از رحمت خداى تعالى. هر كه بر دشمنى آل محمّد صلى الله عليه و آله بميرد، كافر مرده و هر كه بر دشمنى آل محمّد صلى الله عليه و آلهبميرد، بوى بهشت نشنود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۵۷۲)

۵۷۵.مَن ماتَ وَلَم يَعرِف إِمامَ زَمانِهِ ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً.

ترجمه: هر كس كه بميرد و امام زمانه را نشناسد، مردن او مردن جاهلان باشد كه نه در اسلام باشد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۵۰۸)

۵۷۶.مَن مَشَى مَعَ ظالِمٍ فَقَد أَجرَمَ.

ترجمه: هر كه او با ظالم برود، بزهكار شود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۶۳؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۵۵، با اختلافى)

۵۷۷.أَلمَنّانُ بِما يُعطِي لا يُكَلِّمُهُ اللّه ُ وَلا يَنظُرُ إِلَيهِ وَلا يُزَكِّيهِ.

ترجمه: آن كس كه چيزى بدهد و منّت بر نهد، خداى تعالى با او سخن نگويد و بدو نظر نكند و او را تزكيه نكند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۶۶)

۵۷۸.مَن نَذَرَ أَن يُطِيعَ اللّه َ فَليُطِعهُ وَمَن نَذَرَ أَن يَعصِيَهُ فَلا يَعصِهِ.

ترجمه: هر كه نذر كند كه طاعت خداى دارد، بايد تا وفا كند و آن كس كه نذر كند به معصيت كند، بايد تا معصيت نكند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۵۵۰؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۵۵)

۵۷۹.مَن نَذَرَ فِيما لا يَملِكُ فَلا نَذرَ لَهُ وَمَن حَلَفَ عَلى مَعصِيَتِهِ فَلا يَمِينَ لَهُ.

ترجمه: هر كه نذر كند بر چيزى كه ندارد، نذرش بر نه افتد و هر كه سوگند خورد چيزى كه معصيت بود، او را سوگند نبود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۳۸۰)

۵۸۰.مَن نَسِيَ صَلوةً أَو نَامَ عَنها فَليُصَلِّها إِذا ذَكَرَها إِنَّ اللّه َ يَقُولُ وَأَقِمِ الصَّلوة