۱۴۳۰.عبداللّه عمر گفت رسول عليه السلام گفت:«هر كه او تعقيب خواند ميان نماز شام و خفتن، خداى تعالى براى او دو كوشك بنا كنند در بهشت، هر يكى يك ساله راه در او چندان درختانِ ميوه باشد كه اهل دنيا از مشرق تا مغرب اگر حاضر آيند، ايشان را كفايت باشد و آن نماز تائبان باشد و آن را ساعت غفلت گويند و از جمله دعاى مستجاب كه آن را رد نكنند، دعايى بود كه ميان نماز شام و خفتن كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۲۸۶)

۱۴۳۱.صادق عليه السلام روايت كرد از پدرانش از اميرالمؤم«وصايت مى كنم شما را به دو ركعت نماز بين العشائين، در ركعت اوّل الحمد يك بار و سيزده بار «إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ» و در دوم يك بار الحمد و پانزده بار «قُلْ هُوَ اللّه ُ أَحَدٌ» . هر كس كه اين نماز هر سال بكند، از محسنان باشد؛ اگر هر ماه بكند، از موقنان باشد؛ اگر هر شب آدينه بكند، از صالحان باشد؛ اگر هر شب بكند، مرا در بهشت مزاحمه كند و عدد ثواب او جز خداى نداند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۲۸۶)

۱۴۳۲.معاذ جبل روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:« «تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ» [٣] ، در حقّ آنان آمد كه نماز شب كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۲۸۶)

۱۴۳۳.شهربن حوشب روايت كرد از اسماء بنت عميس كه گفت:از رسول عليه السلامشنيدم كه گفت: «چون روز قيامت باشد و خلايق را در موقف عرض بدارند، منادى ندا كند از قبَل ربّ العزّة ندايى كه همه اهل جمع بشنوند: ليقيم الذين كانت تتجافى جنوبهم عن المضاجع برخيزيد. آنان كه شب خاستگان بوده اند در دنيا. جماعتى