(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۵۳۷؛ جامع الصغير، ج۱، ص ۱۲۵) در كنوز الحقائق به اين صورت ضبط شد: فِى الجَماعَةِ رَحْمَةٌ وَفِى الفُرْقَةِ عَذابٌ. (كنوز الحقائق، ص ۸۸)

۲۲۲.أَلجُمعَةُ حَجُّ المَساكِينِ.

ترجمه: نماز آدينه حجّ درويشان است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۳۲۳؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۱۲۵)

۲۲۳.أَلجَنَّةُ تَحتَ أَقدامِ الأُمَّهاتِ.

ترجمه: بهشت در زير پاى مادران است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۱۵۲؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۱۴۴؛ كنوز الحقائق، ص ۵۶)

۲۲۴.أَلجَنَّةُ تَحتَ ظِلالِ السُّيُوفِ.

ترجمه: بهشت در زير سايه شمشيرها است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۸۶؛ صحيح بخارى، ص ۱۹۱؛ قسطلانى، ج ۵، ص ۶۳)

۲۲۵.أَلجَنَّةُ دارُ الأَسخِياءِ.

ترجمه: بهشت سراى سخاوتيان است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۵۱)

۲۲۶.حُبُّ الدُّنيا رَأسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ.

[ ترجمه: حبّ دنيا آغاز و سر هر خطا و بزهى است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱،