(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۱۸۶؛ قصص الانبياء ثعلبى، طبع مصر، ص ۱۰؛ جامع صغير، ج ۱، ص ۱۳۱) ، به نقل از احاديث مثنوى اين حديث با اختلافى به اين شرح نيز آمده:

تَفَكَّرُوا فِى خَلْق اللّه ِ وَلا تَفَكَّرُوا فِى اللّه ِ فَتَهْلِكُوْا.

تَفَكَّرُوْا فِى آلاءِ اللّه ِ وَلا تَفَكَّرُوا فِى اللّه ِ.

ترجمه: تفكّر در خلق كنيد، در خداى مكنيد كه فكرت به او نرسد.

(جامع صغير، ج ۱، ص ۱۳۱؛ كنوز الحقائق، ص ۵۲)

۱۹۶.تَجافَوا عَن ذَنبِ السَّخِيِّ فَإِنَّ اللّه ِ أَخَذَهُ بِيَدِهِ كُلَّمَا أَعثَرَ.

در مجلّد سوم «تجافوا» و در مجلّد اوّل «تجاوزوا» ضبط شده و نيز در مجلّد نخستين «عثر» و در مجلّد سوم «اعثر» آمده.

ترجمه: از گناه سخى در گذرى كه خداى دستگير او بود، هر كجا بيفتد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۶۵۱؛ ج ۳، ص ۵۲۱؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۱۱۱)

۱۹۷.أَلتَّحَدُّثُ بِالنِّعَمِ شُكرٌ.

ترجمه: حديث كردن به نعمت شكر است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۷؛ ج ۲، ص ۶۶؛ ج ۵، ص ۵۴۹؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۱۱۶)

۱۹۸.تَزَوَّجُوا الأَبكارَ فَإِنَّهُنَّ أَعذَبُ أَفواهاً وَأَفتَحُ أَرحاماً وَأَثبَتُ مَوَدَّةً.

ترجمه: زن بكر به زنى كنيد كه ايشان را دهن خوش تر بود و رحم نرم تر و دوستى