تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٨١

تو باشد از چشم زخم زننده و آه آه كشنده و حسد حسد برنده.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۲۴۹)

۱۸۶.بَشِّرِ المَشّائِينَ إِلَى المَساجِدِ فِي ظُلَمِ اللَّيلِ بِالنُّورِ التَّامِ يَومَ القِيامَةِ.

ترجمه: مژده ده روندگان به مسجدها را در تاريكى شب به نور تمام روز قيامت.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۳۷۸؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۱۰۸)

۱۸۷.بُعِثتُ لِأُتَمِّمَ مَكارِمَ الأَخلاقِ.

[ ترجمه: برانگيخته شدم تا مكارم اخلاق را كامل كنم.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۵۰۳؛ ج ۵، ص ۳۷۴)

۱۸۸.أَلبِكرُ تُستَأمَرُ فِي نَفسِها إِنَّما أُمِرَ بِإِستِيذانِها لاِءِستِطابَةِ نَفسِها.

ترجمه: بكر را كه پدر به شوهر خواهد دادن، مستحبّ آن است كه با او مشورت كند و دستورى با او برد براى دلخوشى او.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۷۴)

۱۸۹.بِكُلِّ حَرفٍ عَشرَةُ حَسَناتٍ وَلا أَقُولُ الم عَشرُ حَسَناتٍ إِنَّما أَقُولُ أَلِف وَلام وَمِيمَ ثَلاثُونَ حَسَنَةً.

[ ترجمه: (بر قرائت قرآن) به هر حرفى ده حسنه باشد. نگويم الم را ده حسنه است همانا گويم الف و لام و ميم را سى حسنه است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۶۱۴)

۱۹۰.بِئسَ القَومُ قَومٌ يَقتُلُونَ الَّذِينَ يَأمُرُونَ بِالقِسطِ مِنَ النّاسِ. بِئسَ القَومُ قَومٌ لا يَأْمُرُونَ بِالمَعرُوفِ وَلا يَنهَونَ عَنِ المُنكَرِ. بِئسَ القَومُ قَومٌ يَمشِي المُؤمِنُونَ بَينَهُم بِالتَّقِيَّةِ.