ترجمه: عدل خداى تعالى تا آنجا باشد كه فرداى قيامت كند، آن دو گوسفند را كه يكى سُرو داشته و يكى نداشته، از آن سرو دار بر آن بى آلت ظلمى رفته باشد، هر دو را زنده كند و انتصاف كند ميان ايشان.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۲۷۳)

۱۳۴.إِنَّ رَحمَتِي سَبَقَت غَضَبِي.

[ ترجمه: براستى كه رحمتم پيشى گيرد غضبم را.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۲۵۸)

اين حديث به صور گوناگون در مآخذ ديگر آمده: قالَ اللّه ُ (عَزَّوَجَلَّ) سَبَقَتْ رَحْمَتِىْ غَضَبِىْ. (كنوز الحقائق، ص ۱۹؛ مسند احمد، ج ۲، ص ۲۴۲، ۲۵۸، ۳۹۷؛مسلم، ج ۸، ص ۹۵)، به نقل احاديث مثنوى.
إِنَّ اللّه َ تَعالى لَمّا خَلَقَ الْخَلْقَ كَتَبَ بِيَدِهِ عَلى نَفْسِهِ أَنَّ رَحْمَتِىْ تَغْلِبُ غَضَبِىْ. (جامع صغير، ج ۱، ص ۷۲)، به نقل از احاديث مثنوى.
كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ بِيَدِهِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ الخَلْقَ (رَحْمَتِىْ سَبَقَتْ غَضَبِىْ) (جامع صغير، ج ۲، ص ۸۹)

۱۳۵.إِنَّ الشّارِبَ إِذا شَرِبَ سَكِرَ، وَإِذا سَكِرَ هَذى، وَإِذا هَذَى إِفتَرى وَحَدُّ المُفتَرِي ثَمانُونَ جَلدَةً.

ترجمه: چون شارب خمر خورد، مست شود و چون مست شود، هذيان گويد و چون هذيان گويد، فريه كند و چون فريه كند، حدّ مفترى هشتاد تازيانه بود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۲۲۱)

۱۳۶.إِنَّ الشَّيطانَ يَجرِي مِن إِبنِ آدَمَ مَجرَى الدَّمِ.