تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٦٧

۱۲۲.إِنَّ اللّه َ يُبغِضُ كُلَّ مِطلاقٍ مِذواقٍ.

ترجمه: خداى دوست ندارد مردم بسيار طلاق و آن بسيار نكاح را، يكى مى كند، يكى را رها مى كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۴۰۳)

۱۲۳.إِنَّ اللّه َ يُحِبُّ كُلَّ قَلبٍ حَزِينٍ.

ترجمه: خداى تعالى هر دلى اندوهگين دوست دارد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۴۹۶)

۱۲۴.إِنَّ اللّه َ يَرضى عَنِ العَبدِ أَن يَأكُلَ الأَكلَةَ، فَيَحمَدُهُ عَلَيها أَو يَشرَبَ الشَّربَةَ، فَيَحمَدُهُ عَلَيها.

ترجمه: خدا از بنده راضى شود كه طعامى بخورد و شرابى باز خورد و خداى را بر آن شكر گويد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۳۲۴)

۱۲۵.إِنَّ اللّه َ يَسئَلُ كُلَّ أَحَدٍ بِكَلامِهِ، لَيسَ بَينَهُ وَبَينَهُ تَرجُمانٌ.

ترجمه: خداى تعالى هر كس را كه سؤال كند و به خودى خود با او خطاب كند، ميان ايشان ترجمانى نبود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲، ص ۳۷۰)

۱۲۶.إِنَّ اللّه َ يَقبَلُ تَوبَةَ عَبدِهِ، مالَم يُغَرغِر.

ترجمه: خداى تعالى توبه بنده قبول كند، مادام تا جانش به غر غره رسيدن.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۹۷، ۷۳۸؛ جامع الصغير، ج ۱، ص ۶۷)

۱۲۷.إِنَّ الجَنَّةَ لا تَدخُلُهَا العَجائِزُ.

ترجمه: زنان پير به بهشت نشوند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۲۳۰)

۱۲۸.إِنَّ الحَسَدَ يَأكُلُ الحَسَناتِ كَما تَأكُلُ النّارُ الحَطَبَ.

ترجمه: حسَدِ حاسد، حسَنات را چنان خورد كه آتش هيزم را.

(تفسير ابوالفتوح