۱۹۷۵.از احكام اميرالمؤمنين عليه السلام هست كه در يك رويا اميرالمؤمنين! حادثه يكى است و تو پنج حكم مختلف فرمودى.
گفت: «اگر چه حادثه يكى است، احوال و وجوه مختلف. امّا آن را كه رجم فرمودم، محصن بود و بر محصن رجم است به اجماع و سنّت. و امّا آن را كه حدّ زدم، محصن نبود و بر نامحصّن حدّ است تمام. و امّا آن را كه نيم حدّ فرموده بودم، برده بود و بر برده نيم حدّ آزاد است. و امّا آن را كه تعزير فرمودم، كودكى بود و بر او حدّ نباشد. او را ادب فرمودم تا ديگر نكند. و امّا آن را كه رها كردم، ديوانه بود. بر ديوانه قلم تكليف نيست».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۴)

۱۹۷۶.روايت كردند از اميرالمؤمنين على عليه السلام شراحهيا اميرالمؤمنين! دو حدّ زدى او را؟
گفت: «بلى، جلدتها بكتاب اللّه ورجمتها بسنّة رسول اللّه ؛ به كتاب خداى او را حدّ زدم و به سنّت رسول رجم كردم او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۵)

۱۹۷۷.اميرالمؤمنين عليه السلام حكم كرد در مردى كه بر خو«او را چندانى مى زنند تا او گويد بس».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۱۰)

۱۹۷۸.باقر عليه السلام گفت:«حدّ المفترى، با جامه زنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۴،