۱۹۰۵.در خبر است از صادق عليه السلام كه گفت:«حق تعالى در اين شب با اميرالمؤمنين با فرشتگان مباهات كرد. جبرئيل و ميكائيل را گفت: من در آسمان ميان شما برادرى داده ام. از شما كيست كه تا آن اختيار آن كند كه جان فداى برادر كند. ايشان هر يك توقّفى مى كردند. حق تعالى گفت: على از شما جوانمردتر است كه جان به فداى برادر كرده است و بر بستر او خفته تا به جاى او اين را كشند. به عزّ عزّت من كه برويد و او را موكّل باشيد و از دشمن حفظ نماييد. بيامدند و بر بالين او نشستند و مى گفتند: بخّ بخّ لك يابن ابى طالب، هنيئاً لك يابن ابى طالب، سبقت الملائكة المقربين».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۳۴۲)

۱۹۰۶.صادق عليه السلام گفت از پدرانش كه:«نرد و شطرنج از جمله ميسر است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۳۶۵)

۱۹۰۷.از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كردند كه او«آن گه حلال شود كه از حيض سوم غسل بكند و نماز تواند كردن».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۳۸۴)

۱۹۰۸. در تفسير كلمه «سكينة» در آيه «وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ...» [٥] ، از سوره بقره، از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كردند: «سكينه مارى بود سبك جهنده. آن را دو سر بود و روى چه روى آدميان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۴۲۶)

۱۹۰۹.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:«كدام عقل باشد كه وقت خفتن آيه الكرسى نخواند و آخر سورة البقره».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۱، ص ۴۳۹)