سخنان ائمّه اطهار عليهم السلام از اين پس به زبان فارسى نقل مى شود؛ زيرا ابوالفتوح در اثناى تفسير در موارد فراوانى ديگر تنها به درج ترجمه آنها پرداخت و از نقل و ضبط اصل آن سخنان در زبان تازى خوددارى نمود. اينك دنباله سخنان امامان:

۱۸۹۹.از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كرده اند كه«هر كه او نعلى زرد پوشد، غمش نشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۱۴۲)

۱۹۰۰.صادق عليه السلام گفت:«هيچ بيمار نباشد كه به دَر مرگ رسد، الاّ خداى تعالى عقل و سمع و بصر به او دهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۲۷۸)

۱۹۰۱.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:«هيچ دعا نكنى تا در اوّل نگويى كه صَلِّ عَلى مُحَمَّد و آلِه وَافْعَلْ بى كذا كذا».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۹۸)

۱۹۰۲.صادق عليه السلام گفت:«خداى تعالى دانست كه در اين امّت حاكمان باشند كه به ناحق حكم كنند. خداى تعالى بندگان را نهى كرد از آنكه به حكومت نزد ايشان شوند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۳۰۴)

۱۹۰۳.صادق عليه السلام گفت:«اگر مردى هر چه دارد به يك بار در صدقه و نفقه خرج كند، او محسن و موافق نباشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۳۱۱)

۱۹۰۴.از اميرالمؤمنين على عليه السلام روايت كرده اند كه«حسَنه دنيا زنى صالحه