۱۸۸۸.ابان بن تغلب روايت كند از صادق جعفر محمد عليهماالنَحنُ حَبلُ اللّه ِ الَّذِي قالَ اللّه ُ (عَزَّوَجَلَّ): «وَاعتَصِمُوا بِحَبلِ اللّه ِ جَمِيعاً وَلا تَفَرَّقُوا» [٤] .

ترجمه: ماييم آن حبل خداى كه خداى تعالى گفت دست در او زنى و از او پراكنده شوى.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۱۷)

۱۸۸۹.اميرالمؤمنين على عليه السلام گفت:نَومٌ عَلى يَقِينٍ خَيرٌ مِن عِبادَةٍ عَلى شَكٍّ.

ترجمه: خوابى بر يقين، بهتر باشد از عبادت بر شكّ.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۴، ص ۴۸۱)

۱۸۹۰.اميرالمؤمنين عليه السلام گفت:نَزَلَت فاتِحَةُ الكِتابِ بِمَكَّةَ مِن كَنزٍ تَحتَ العَرشِ.

ترجمه: اين سوره به مكّه فرود آمد از كنزى در زير عرش.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۱، ص ۱۳)

۱۸۹۱.روايت كرده اند از حضرت امام جعفر صادق (صلوات اللّوَابتَغُوا مِن فَضلِ اللّه ِ يَومَ السَّبتِ.

[ ترجمه: و فضل و روزى خدا را به روز شنبه جستجو كنيد.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٨] ، ج ۵، ص ۳۲۷)

۱۸۹۲.حبيب بن يسار عن رادان گفت:از اميرالمؤمنين على عليه السلام شنيدم كه مى گفت:
وَالَّذِي فَلَقَ الحَبَّةَ وَبَرَ النَّسَمَةَ لَو ثُنِّيَت لِي وَسادَةٌ أَو قالَ كُسِرَت فَأُجلِستُ عَلَيه