۱۶۹۶.انس روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه گفت:در اين آيه خداى تعالى گفت: «من اهل آنم كه از من بترسند و با من انباز نگيرند و اهل آنم كه بيامرزم آنان را كه با من انباز بگيرند».
و به روايت ديگر: «من اهل آنم كه بترسند بندگان من. اگر ايشان از من نترسند و دليرى كنند بر معاصى، من اهل آنم كه ايشان را بيامرزم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢]
، ج ۵، ص ۴۳۱)

۱۶۹۷.روايت است از زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول ص«هر كه سورد القيامة بخواند، من و جبرئيل گواهى دهيم كه او مؤمن بوده است به روز قيامت و چون در قيامت آيد، روى او چون ماه تابان بر روى همه خلقان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۴۳۱)

۱۶۹۸.روايت است از زِرِّ حُبيش، از أُبَىِّ كعب كه رسول«هر كه او سورة الانسان بخواند، جزاى او بر خدا بهشت و حرير باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۴۴۱)

۱۶۹۹.عمر گفت:رسول را صلى الله عليه و آله پرسيدند از صبر. گفت: «صبر چهار گونه است: صبرى است به نزديك رحم اول كه اوّل بدايت بلا باشد، و صبرى است بر اداى فرايض، و صبرى بر اجتناب محارم، و صبرى است بر مصايب».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۴۴۶)

۱۷۰۰.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«مرد باشد كه روز قيامت مى آيد و چندان عمل دارد كه اگر بر كوه نهند گران بار شود. يك نعمت از نعمتهاى خداى بيايد، آن را مستغرق كند تا