۱۶۰۴.ابو اُمامه روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گف«هيچ مؤمن نباشد و الاّ او را هفتاد زن باشد از حور العين و هفتاد از ميراث اهل دوزخ. هر يكى را از ايشان اندامى باشد شَهى و مردان را آلتى بود كه ضعيف بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۲۲۸)

۱۶۰۵.عبداللّه مسعود گفت از رسول عليه السلام كه گفت:«نورى در بهشت پديد آيد. اهل بهشت گويند: اين نور چيست؟ گويند: روشنايى دندان حورى است كه در روى شوهر خود بخنديد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۲۲۸)

۱۶۰۶.روايت كردند كه رسول عليه السلام گفت:«در بهشت درختى هست كه سوار تيز تك صد سال در سايه آن مى رود. هنوز به آخر نرسيده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۲۲۹)

۱۶۰۷.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت:«هيچ ميوه از درختان بهشت باز نكنند، الاّ آنكه به جاى او دو چندان پديد آيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۲۲۹)

۱۶۰۸.ابو سعيد و ابو هريره گفتند:رسول عليه السلام گفت: «ارتفاع آن در هوا چنان باشد كه از زمين تا آسمان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۲۲۹)

۱۶۰۹.ابو هريره روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت«اهل بهشت چون در بهشت روند، امرد باشند، سفيد روى، جعد موى، بر سنّ سى و سه سالگى، به خلق آدم، طول هر يك شصت گز بود، در پهنا هفت گز».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۵، ص ۲۳۰)