۱۵۹۸.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت:«در بهشت خيمه ها باشد از زر سفيد به يك پاره، طول او در هوا شصت گز. در هر زاويه از آن خيمه، مؤمن را جفتى باشد كه او را ديگر كس نبيند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۲۱۸)

۱۵۹۹.انس مالك روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت كه:«شب معراج كه مرا به آسمان بردند، در بهشت جويها ديدم بر كنارهاى او خيمه ها زده از مرجان. از آنجا آواز بيرون آمد كه: السلام عليك يا رسول اللّه . من گفتم: يا جبرئيل! اينان كه اند؟ گفت: كنيزكان اند از حور العين. دستورى خواستند از خداى تعالى تا بر تو سلام كنند. خداى دستورى داد ايشان را. و گفت: مى گفتند: ما هميشه زندگانيم كه نمى ميريم هرگز و ما ناعمانيم كه به سختى نرسيم هرگز. زنان مردمان كريميم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۲۱۸ ـ ۲۱۹)

۱۶۰۰.عبداللّه مسعود گفت:من از رسول عليه السلام شنيدم كه: «هر كه او سورة الواقعه بسيار گويد، هرگز درويش نشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۲۲۱)

۱۶۰۱.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه او«در بهشت مرغانى مى پرند كه هر يكى هفتاد هزار پر دارند. يكى از ايشان بيايد در آن حال كه مؤمن طعام خورد و بر صفحه او افتد و پرها بيفشاند. از هر پرى از آن لونى طعام بيرون آيد، از برف سفيدتر و از زبده نرم تر و از انگبين شيرين تر كه هيچ لونى با لونى نماند. آن گه بپَرد و برود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۲۲۷)

۱۶۰۲.ابو سلمه گفت از رسول عليه السلام پرسيدم كه حور عي«زنانى سفيد روى فراخ چشم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۲۲۸)