۱۵۸۸.ابو سلمه گفت از ابو هريره كه رسول عليه السلام گفت«به دوزخ نشود آنكه از ترس خداى تعالى بگريد و به بهشت نشود آنكه او بر معصيت مُصِر باشد و اگر شما گناه نكنيد خداى تعالى قومى را بيارد كه گناه كنند تا ايشان را بيامرزد و به بهشت برد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۱۸۹)

۱۵۸۹.روايت است از زِرِّ حُبيش از أُبَىِّ كعب كه رسول ع«هر كه سورة القمر بخواند، بهر غبّاً، يعنى يك روز خواند و يك روز نخواند، روز قيامت برخيزد و روى او چون ماه باشد و هر كه شب بخواند، روز قيامت برخيزد و روى او تابنده بود بر روى همه خلقان».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۸۹)

۱۵۹۰.ابو هريره روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«بشتابيد به عمل صالح هفت چيز را كه گوش مى داريد، الاّ يكى از اين هفت گانه را: يا درويشى كه از ياد مردم برد خداوندش را، يا توانگرى طاغى، يا بيمارى مفسد، يا پيرى مقعد، يا مرگ مجهّز، يا دجّال و آن شرّى است منتظر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۱۹۹)

۱۵۹۱.روايت است از على بن حمزة الكسائى، از موسى بن جعفر«هر چيزى را عروسى است و عروس قرآن سورة الرحمن است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۲۰۱)

۱۵۹۲.ابو اُمامه روايت كرد از أُبَىِّ كعب كه رسول عليه«هر كه او سورة الرحمن بخواند، خداى تعالى بر ضعيفى او رحمت كند و او از جمله آنان باشد كه ذكر نعمت خداى تعالى گذارده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۵، ص ۲۰۱ ـ ۲۰۲)

۱۵۹۳.عبداللّه مسعود روايت كرد از رسول عليه السلام كه گ«زنان بهشت، يكى از ايشان