ترجمه: چون اميرانتان نيكانتان باشند و توانگرتان سخى باشند و كارهايتان به مشورت رود از ميان شما، پست زمين شما را از شكم زمين به و هر گه كه اميرانتان بَدان باشند و توانگرانتان بخيلان باشند و كارهاتان نه به مشورت رود از ميان شما، شكم زمين شما را بهتر بود از پشت زمين.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۷۴) اين حديث با تغيير مختصر در ج ۱، ص ۲۹ جامع الصغير آمده.

۳۱.إِذا كانَ يَومُ القِيامَةِ، أَعطَى اللّه ُ عَلِيّاً مِنَ القُوَّةِ مِثلَ قُوَّةِ جِبرَئِيلَ وَمِنَ النُّورِ نُورَ آدَمَ وَمِنَ الجَمالِ مِثلَ جَمالِ يُوسُفَ، الصَّوتَ مايُدانِي صَوتَ داووُدَ وَلَو لا إِنَّ داووُدَ خَطِيبُ أَهلِ الجَنَّةِ فِي الجَنَّةِ لَأَعطاهُ مِثلَ صَوتِهِ.

ترجمه: چون روز قيامت باشد، خداى تعالى اميرالمؤمنين على را چندان قوّت دهد كه قوّه جبرئيل و چندان نور دهد كه نور آدم و از جمال مانند يوسف و از آواز چندان كه نزديك آواز داوود بود، و اگر نه آنستى كه داوود خطيب اهل بهشت در بهشت او را چندانى آواز دادى كه آواز داوود.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۷۹)

۳۲.إذا لَم تَستَحيِ فَاصنَع ما شِئتَ.

ترجمه: [چو آزَرم نكنى پس هر چه خواهى كن.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۷۹)

۳۳.إِذا مَشَتْ أُمَّتِي المَطِيطاءَ، خَدَمَتهُمُ الرُّومُ وَالفارِسُ، مُسَلَّطٌ بَعضُهُم عَلى بَعضٍ.

ترجمه: چون امّت من تبختر كنند در رفتن، روم و فارس او را خدمت كنند، وقت آن باشد كه ايشان بر يكديگر مسلّط كنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۴۳۹)

۳۴.أَرَبُّ إِبِلٍ أَنتَ أَم رَبُّ غَنَمٍ.