تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٤٥

۲۶.إِذا دُعِيَ أَحَدُكُم إِلَى طَعامٍ فَليُجِب فَإِن كانَ مُفطِراً فَليَأكُل وَإِن كانَ صائِماً فَليُصَلِّ.

ترجمه: چون يكى را از شما دعوت كنند با طعامى، بايد تا اجابت كند؛ اگر روزه ندارد، طعام بخورد و اگر روزه دار باشد، دعا كند آن كس را.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۳ ـ ۶۳۲)

۲۷.إِذا رَأَيتُمُ المَدّاحِينَ فَأَحَثُّوا فِي وُجُوهِهِمُ التُّرابَ.

ترجمه: چون كسانى را بينيد كه خود را بستايند، خاك در روى ايشان پاشيد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۸۲؛ صحيح مسلم، ج ۲، ص ۳۹۳؛ نووى، ج ۱۰، ص ۵۳۹)

۲۸.إِذا زَنَت أَمَةُ أَحَدِكُم فَليَجلِدها وَلا تَثرِيبَ لَها.

ترجمه: چون پرستار يكى از شما زنا كند، بايد تا به تازيانه اش بزنند و سرزنش نكنند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۱۶۰؛ صحيح بخارى، ج ۳، ص ۳۹؛ عينى، ج ۵، ص ۶۰۰؛ عسقلانى، ج ۴، ص ۳۵۰؛ قسطلانى، ج ۴، ص ۱۳۴)

۲۹.إِذا سَمَّى اللّه َ العَبدُ عَلى طَعامٍ، لَم يَنَلِ الشَّيطانُ مِنهُ وَإِذا لَم يُسَمِّهِ، نالَ مِنهُ.

ترجمه: چون بنده عند آنكه طعام خواهد خوردن، نام خداى برد، شيطان از آن طعام تناول نكند و چون نام خداى نبرد، شيطان از آن طعام تناول كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۰)

۳۰.إِذا كانَ أُمَراؤُكُم خِيارَكُم وَأَغنِياؤُكُم سُمَحائَكُم وَأَمرُكُم شُورى بَينَكُم فَظَهرُ الأَرضِ خَيرٌ لَكُم مِن بَطنِها وَإِذا كانَ أُمَراؤُكُم شِرارَكُم وَأَغنِيائُكُم بُخَلائَكُم وَلَم يَكُن أَمرُكُم شُورى بَينَكُم فَبَطنُ الأَرضِ خَيرٌ لَكُم مِن ظَهرِها.