۱۵۲۴.ابو موسى روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كهرحيم باشند و به عهد وفا كنند. هر كه نه چنين كند، لعنت خداى و فرشتگان و مردمان بر او باد و خداى از او هيچ فريضه و سنّت نپذيرد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۵، ص ۱۵)

۱۵۲۵.روايت ابو اسحاق احمد بن محمد بن ابراهيم الثعلبى ا«چون شب معراج مرا به آسمان بردند و پيغمبران را جمع كردند و من با ايشان نشستم، فرشته آمد و گفت: خداى تعالى مى فرمايد كه بپرس از اين پيغمبران تا ايشان را بر چه فرستادند. گفتند: ما را بر ولايت تو و ولايت على بن ابى طالب فرستادند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۵)

۱۵۲۶.ابو اُمامه گفت كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«هيچ گروه نباشند كه ضالّ شوند، الاّ جدل دست آويز خود كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۱۸)

۱۵۲۷.عكرمه روايت كرد كه رسول صلى الله عليه و آله گفت:«آن كس كه از او كمتر نباشد به منزلت از اهل بهشت و فرودتر به درجه مردى باشد كه از پس او كسى به بهشت نشود، او را گويند: چشم بزن. او چشم بزند، صد ساله راه ببيند كوشك در كوشك اززر، در و خيمها زده از مرواريد در آنجا مقدار يك به دست زمين نباشد، الاّ آبادان. به بامداد و شبانگاه هفتاد هزار صفحه زرّين پيش او آرند. در هر صفحه لونى باشد از طعام كه در دگر نبود و شهوت او به آخر همچنان باشد كه به اوّل. اگر جمله اهل دنيا به او فرود آيند آنچه به نزديك او باشد، ايشان را كفايت بود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۵، ص ۲۱)