۱۴۵۴.ابن شهاب روايت كند از رسول صلى الله عليه و آله كه«يك روز جبرئيل را گفتم كه مرا مى بايد كه تو را بينم؛ چنان كه در آسمان مى باشى. گفت: يا رسول اللّه ! طاقت ندارى. گفت: مرا مى بايد تا بينم».
جبرئيل عليه السلام پرها افراخت.
رسول صلى الله عليه و آله گفت: «سبحان اللّه نپنداشتم كه خداى به اين شكل و عظمت خلقى آفريده. جبرئيل گفت: اگر تو اسرافيل را بينى و او را دوازده پر است يك پر مشرق دارد و يك پر مغرب و عرش بر دوش نهاده است و اوقاتى متضايل و حقير شود، عظمت خداى را تا به مانند صعوه گردد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۳۸۲)

۱۴۵۵.رسول صلى الله عليه و آله گفت:«خطّ نيكو حق را روشنى بيفزايد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۸۲)

۱۴۵۶.ابورزين گفت:رسول صلى الله عليه و آله را گفتم: خداى تعالى خلقان را چگونه زنده كند؟
گفت: «به هيچ زمين خشك قحط ناك گذشته باشى كه درو هيچ نبات نبينى و پس از آن بينى سبز شده؟»
گفتم: آرى.
گفت: «خداى تعالى مردگان را چنين زنده كند و اين آيت اوست در خلقانش».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۳۸۴)

۱۴۵۷.ابوهريره روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آله كه«هو قول الرجل: سبحان اللّه و الحمد للّه ولا إله الاّ اللّه واللّه اكبر. چون بنده اى اين كلمات بگويد، فرشته بيايد و كلمات بر آسمان برد و به آن خداى را تحيّت كند و چون عمل صالح به آن يار نباشد، ازو قبول نكند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۴، ص ۳۸۴)