۱۳۰۵.رسول عليه السلام گفت:«ره نمايم شما را به چيزى كه شرك كبير و صغير از شما ببرد؟» گفت: بلى، يا رسول اللّه !
گفت: «بگوييد: أللّهم إنّى أعُوذ بِكَ ان اشرك وانا اعلم واستغفرك بما لا اعلم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۴۵۷)

۱۳۰۶.سعيد بن المسيّب گفت از عبداللّه عمر كه رسول عليه«هر كه اين آيه [٣] برخواند، از بالاى سر او نورى پديد آيد تا مكّه كه حشوش فرشتگان باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۴۵۷)

۱۳۰۷.روايت است از ابو اُمامه از أُبَىِّ كعب كه رسول عل«هر كه او سوره مريم بخواند، خداى تعالى به عدد هر كه زكريّا را به راست داشت و هر كه او را به دروغ داشت و يحيى و عيسى و مريم و موسى و هرون و ابراهيم و اسحاق و يعقوب و اسماعيل را، ده حسنه بنويسد و به عدد هر كس كه خداى را فرزند گفت و نگفت، ده حسنه بنويسد او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۳، ص ۴۵۷)

۱۳۰۸.روايت كرده اند از رسول عليه السلام كه او گفت:«پنج كس سخن گفتند پيش از وقت گويايى: شاهد يوسف: «وَشَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها» [٦] ، و كودك مشاطّه دختر فرعون، و عيسى عليه السلام، و صاحب جريح، و فرزندان زن كه اصحاب الاخدود او را بسوختند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٧] ، ج ۳، ص ۴۷۰)

۱۳۰۹.سعيد جبير روايت كرد از عبداللّه عبّاس كه رسول علي«شب معراج كه