۱۲۸۹.خالد بن عمران روايت كرد كه يك روز رسول عليه السلاگفت: «نه وليكن سپرهايى كه شما را از دوزخ نگاهدارد».
گفتند: يا رسول اللّه ! آن سپرها كدام است؟
گفت: «سُبحانَ اللّه ِ وَالحَمدُ للّه ِِ وَلا إِلهَ إِلاَّ اللّه ُ وَاللّه ُ أَكبَرُ وَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ العَلِيِّ العَظِيمِ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۴۲۷) كه اين كلمات مقدّمات اند و معقّبات اند و مجنيّات اند و باقيات صالحات اند.

۱۲۹۰.ابو سعيد خدرى روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«باقيات صالحات بسيار گويى».
گفتند: باقيات صالحات كدام اند؟
گفت: «ملّت است».
گفتند: آن چيست؟
گفت: «ملّت است» تا چهار بار بگفت. آن گه گفت: «تكبير و تهليل و تسبيح و تحميد است وَلا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ العَلِيِّ العَظِيمِ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۴۲۷)

۱۲۹۱.ابو ايوب انصارى گفت:از رسول شنيدم كه گفت: «شب معراج مرا به آسمان بردند. ابراهيم خليل را ديدم مرا تقريب و ترحيب كرد. من جبرئيل را گفتم: اين كيست؟ گفت: اين باقيات صالحات ابراهيم خليل است. ابراهيم مرا گفت: امتّت را بگوى تا در زمين بهشت غرس بسيار بنشانند كه تربتش پاكيزه است و زمينش فراخ. من گفتم: غرس بهشت چه باشد؟ گفت: گفتنِ لا حَولَ وَلا قُوَّةَ إِلاّ بِاللّه ِ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۴۲۷)

۱۲۹۲.در خبر است كه عايشه گفت:يا رسول اللّه ! زنان نيز برهنه باشند؟ گفت: آرى.