۱۲۷۹.عبداللّه عباس گفت رسول عليه السلام گفت:مى گفت: يا رحمان يا رحيم. مشركان گفتند: محمّد تا به اكنون يك خداى را مى خواند، اكنون دو خداى را مى خواند: اللّه را و رحمان را. ما رحمان نشناسيم، الاّ رحمان يمامه را».
خداى تعالى اين آيت فرستاد و گفت: بگوى اى محمّد كه اين چه انكار است به آنكه من خداى را به نام رحمان مى خوانم. خداى را خواهى به نام اللّه خوانى، خواهى به نام رحمان خوانى، به هر نام خوانى او را نامهاى نيكوست.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۳۹۴)

۱۲۸۰.معاذ جبل گفت:رسول عليه السلام گفت: «عليكم بآية العزّ؛ بر شما باد كه آيت عزّ بسيار خوانى».
گفتند: يا رسول اللّه ! و ما آية العزّ؟ آيه عزّ كدام است؟
گفت: « «الْحَمْدُ للّه ِِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيراً» [٢] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۳۹۵)

۱۲۸۱.سمرة بن جندب از پدرش كه او گفت كه رسول عليه السلا«هر كه او ده آيت از سورة الكهف از بر بخواند، فتنه دجّال او را زيان ندارد و هر كس كه سوره جمله برخواند، به بهشت شود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۳۹۶)

۱۲۸۲.اسحاق بن عبداللّه بن ابى فروه روايت كرد از رسول ك«شما را راه نمايم بر سورتى كه چون فرود آمد، هزار فرشته به تشييع او از آسمان فرود آمدند و از عظمت بين السّماء و الارض مملوّ بكرد؟»
گفتند: بلى، يا رسول اللّه !
گفت: «سورة الكهف است. هر كه او روز آدينه بخواند، هر گناهى كه از اين آدينه