۱۲۷۰.ابوهريره روايت كرد از رسول عليه السلام گفت:دو چندان شد، باز آمد و نماز ديگر بكرد و من در پى او و چون آفتاب فرو شد، نماز شام كرد. چون دو دانك از شب برفت، باز آمد و نماز خفتن كرد و چون روز روشن شد، باز آمد و نماز بامداد كرد و گفت: اى محمّد! اين نماز پيغمبران است كه پيش از تو بودند».
آن گه گفت: «مابين هاتين الصّلوتين وقت؛ از ميان اين دو وقت وقت است؛ يعنى روز اوّل نماز به اوّل وقت كرد و روز دوم به آخر وقت نماز كرد تا بدانند كه اوّل كدام است و آخر كدام و از ميان اوّل و آخر نماز توان كردن».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۳۷۷)

۱۲۷۱.ابوسلمه روايت كرد از ابوهريره كه رسول عليه السلام«نماز جماعت را تفضيل داده اند بر نماز تنها به بيست و پنج نماز و نماز بامداد را فرشتگان شب و روز حاضر آيند اگر خواهى بخوانى «إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً» [٢] ».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۳۷۸)

۱۲۷۲.زهرى روايت كرد از زين العابدين از پدرش از جدّش از«چون روز قيامت باشد، خداى تعالى بفرمايد تا زمين را بكشند؛ همچنان كه اديم تا هيچ آدمى را بيش از آن جاى نباشد كه پا بر زمين نهد. اوّل كس را كه بخوانند، من باشم و جبرئيل بر راست من باشد. من گويم: بار خدايا! اين خبر داد ما را كه تو او را فرستادى بر من به پيغام. حق تعالى گويد: راست گفت من فرستاده ام او را. آن گه به شفاعت درآيم، گويم: بار خدايا! بندگان توأند و تو را پرستيده اند در اطراف زمين مرا اجابت كنند آن مقام محمود است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۳۸۰)

۱۲۷۳.قتاده گفت از انس مالك كه رسول گفت:«فرداى قيامت براق را پيش من