۱۲۶۰.عطا روايت كرد از عبداللّه عباس كه رسول عليه السلا«هر كه در روز قيامت آيد و مادر و پدر از او خوشنود باشد، دو در از بهشت برو گشايند و اگر يكى باشد از ايشان، در يكى باشد».
گفت: يا رسول اللّه ! و إِن ظَلَماه؛ و اگر چه اين مادر و پدر بر او ظلم كنند؟
گفت: «اگر چه اين مادر و پدر بر وى ظلم كنند». سه بار تكرار كرد

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۳۴۸)

۱۲۶۱.ابوعمر اليحصبى روايت كرد از رسول عليه السلام كه ميا رسول اللّه ! مرا عملى بياموز كه مرا به رحمت خدا نزديك گرداند.
گفت: «مادر و پدر دارى؟»
گفت: آرى، يا رسول اللّه .
گفت: «برو و با ايشان مبرّت كن كه با برّ ايشان عمل اندك كفايت باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۳۴۸)

۱۲۶۲.از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت كردند كه مردى بيا رسول اللّه گناهى كرده ام و نمى دانم كه از آن توبه چگونه كنم و بر آن پشيمانم. گفت: «تا آن گناه كردى، نماز كردى هيچ؟» گفت: بلى. گفت: «نماز توبه باشد از گناه؛ چه او رجوع است با درگاه خداى تعالى»

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۳۴۹)

۱۲۶۳.رسول عليه السلام گفت:«عاتى تر كسى و عاصى تر كسى بر خداى تعالى سه كس باشند: آن كس كه او در طلب قصاص نه قاتل را باز كشد، و كسى كه او به كينه