۱۲۱۴.يكى درآمد و از رسول اين سؤال كرد كه طوبى چيست؟ رس«درختى است در بهشت اصل آن در سراى اميرالمؤمنين على (عليه الصلوة والسلام) و شاخهاى آن در سراى اهل بهشت».
گفتند: يا رسول اللّه ! تو را پرسيدند همين ساعت، گفتى درختى است در بهشت اصل آن در سراى من و اكنون مى گويى در سراى اميرالمؤمنين على است. چگونه باشد؟ گفت: «نه سراى من و سراى اميرالمؤمنين على در بهشت يكى است و ما هر دو در يك سرا باشيم».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۳، ص ۱۹۴)

۱۲۱۵.عبداللّه عمر روايت كرد از رسول صلى الله عليه و آل«خداى تعالى همه چيزى محو كند و اثبات از آنچه او خواهد، مگر شقاوت و سعادت».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۳، ص ۱۹۹ ـ ۲۰۰)

۱۲۱۶.كلبى روايت كرد از جابر عبداللّه انصارى كه رسول گف«خداى تعالى محو كند آنچه خواهد و اثبات كند آنچه خواهد بى استثناء».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۳، ص ۲۰۰)

۱۲۱۷.در خبر مى آيد كه رسول گرد خانه طواف مى كرد و مى گ«بار خدايا! اگر من از اهل سعادتم، مرا بر آن ثابت دار و اگر از اهل شقاوتم، تو چنين نوشته اى، بفرماى تا بسترند و از اهل سعادتم بنويس؛ فإنّك تمحو ما تشآء وتثبت وعندك امّ الكتاب».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۳، ص ۲۰۰)

۱۲۱۸.ابودرداء روايت كرد كه رسول گفت كه:«خداى تعالى را نوشته اى باشد در آخر شب، از شب سه ساعت مانده پيش خواهد و در او نظر كند و آن نوشته باشد كه جز او كس نداند و از آنجا آنچه خواهد محو كند و آنچه خواهد اثبات كند».