۱۰۹۲.عبداللّه عباس و ابوهريره روايت كردند كه رسول عليهخمر خورد، خداى تعالى بفرمايد تا در قيامت او را از زهر ماران و كژدمان شربت دهند كه چون به نزديك دهن برد، ناخورده گوشت رويش در آنجا افتد و چون خورده باشد، همه اعضا از يكديگر جدا شود و گوشت اندامش متأثر شود؛ چون مردارى كه سالها بر آمده باشد و ننتى و گندى از او پديد آيد كه اهل جمع به آن رنجور شوند. آنگه بفرمايد تا او را دوزخ برند، الاّ آن كس كه خمر خورد و خمر فشارد يا فرمايد كه فشارند و خمر فروشد و خورد و بردارد و آنكه به خانه او برند تا بفروشد و بهاى او خورد در اثم و بزه و عار آن راست اند و خداى تعالى از او نماز و روزه و حج و عمره نپذيرد و اگر بميرد مُصِر بر آن توبه ناكرده حق است بر خداى تعالى كه به هر شربت از آن، او را شربت دهد از صديد دوزخ و هر مسكر خمر است و خمر حرام است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۲، ص ۲۱۸)

۱۰۹۳.رسول عليه السلام گفت:«اجتناب كنيد از خمر كه كليد همه شرها است و بديها و امّ الخبائث است مادر همه پليديها است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۲۱۸)

۱۰۹۴.محمد حنفيّه روايت كرد از پدرش اميرالمؤمنين على عل«هر كه او خمر خورد، پس از آنكه خداى تعالى حرام كرد آن را بر زبان من چون دختر خواهد به او ندهند و چون حديث كند، راستش ندارند و چون شفاعت كند، نپذيرند و او را بر هيچ امانت امين ندارند و اگر كسى او را امين كند بر امانت او آن را هلاك كند. حق است بر خداى تعالى كه او را عوض ندهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۲، ص ۲۱۸)

۱۰۹۵.خبرى آورده اند از عبداللّه عمر كه رسول عليه السلا«محرم را رواست كه پنج چيز را بكشد: مار و موش و كلاغ و زغن و سگ گزنده».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۲،