۱۰۴۹.عمرو بن عينيه گفت رسول را عليه السلام پرسيدم از وخداى كند و دل را فارغ كند، خداى را (جلّ جلاله) و الاّ از گناهان بيرون آيد؛ چنان كه از مادر آن ساعت زاده».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۱۱۳)

۱۰۵۰.عبدالرحمن بن سمرة الانصارى گفت يك روز رسول صلى ال«من خواب عجب ديدم: مردى را ديدم از امّت من كه درهاى عذاب گور بر او گشاده بودند وضو و طهارت و نماز او بيامد و او را از آن برهانيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۱۱۳)

۱۰۵۱.ابوذر غفارى روايت كند از اميرالمؤمنين عليه السلاميا محمّد! خبر ده ما را تا چرا از آب منى غسل بايد كردن و از بول و غايط نبايد كردن و اين پليدتر است از آن. رسول عليه السلامگفت: «براى آن كه چون آدم عليه السلام از درخت گندم بخورد، آن در عروق و عصب او آب منى گشت. چون آدمى مجامعت كند، اين آب از بن هر مويى از آن نزول كند. خداى تعالى اين غسل بر او واجب كرد تا طهارت و كفّارت او باشد از معاصى و شكر آن باشد كه خداى تعالى آن نعمت بر او كرده به اصابت آن لذّت كه به او رسيد عند انزال آن آب».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣]
، ج ۱، ص ۱۱۳)

۱۰۵۲.گفتند:اكنون خبر ده ما را از ثواب آن كس كه او غسل جنابت كند. گفت: «مؤمن چون نيّت غسل جنابت كند، خداى تعالى براى او در بهشت كوشكى بنا كنند و هيچ بنده و پرستارى نباشد كه او قيام كند به غسل جنابت و الاّ خداى تعالى با فرشتگان مباهات كند، گويد: فرشتگان من! به بنده و پرستار من نگرى كه به غسل جنابت قيام كرده است براى فرمان من و از سر اعتقادش كه من خداوند اويم. گواه باشى كه من بيامرزيدم او را و به هر مويى كه بر اندام او است و بر سَرِ او هزار