۱۰۱۵.رسول عليه السلام گفت:«چون روز قيامت باشد، منادى از بطنان عرش ندا كند از قبل ربّ العزّة: اى امّت احمد! امّا آنچه ميان من و شما است، به شما بخشيدم و تبعاتى ماند كه شما را با يكديگر است به يكديگر بخشى و به بهشت روى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۷۵۷)

۱۰۱۶.ابو سعيد خدرى و ابو هريره روايت كردند كه رسول علي«به آن خداى كه جان من به امر اوست!» سه بار، و خاموش شد. مردم گريستن گرفتند از آنكه ندانستند كه رسول عليه السلام آن سوگند چرا ياد كرد.
آنگه گفت: «هيچ بنده نباشد كه او پنج نماز بگزارد و ماه رمضان روزه دارد و از كباير اجتناب كند و الاّ درهاى بهشت بر او گشايند؛ چنان كه بر هم مى آيد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷۵۷)

۱۰۱۷.از بعضى زنان عليه السلام روايت است كه گفت:«هر چه خواهى، از خداى خواهى و اگر همه دوال نعلين باشد كه اگر خداى ميسّر نكند، ميسّر نشود».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۷۵۹)

۱۰۱۸.رسول عليه السلام روز فتح مكه در خطبه گفت:«آنچه در جاهليّت كرده ايد از عهد و سوگند نگاهدارى كه اسلام آن را نيفزود، الاّ قوت و زيادت و از آن پس سوگند