۱۰۰۴.عبادة بن الصامت گفت رسول عليه السلام گفت:كس كه پيش از مرگ به يك ماه توبه كند، خداى تعالى توبه او قبول كند. آنگه گفت: ماهى بسيار بود هر كه پيش از مرگ به يك هفته توبه كند، خداى تعالى توبه او قبول كند. آنگه گفت: هفته بسيار بود، هر كه او پيش از مرگ به ساعتى توبه كند، خداى تعالى توبه او قبول بكند. آنگه گفت: ساعت بسيار بود، هر كه او توبه كند پيش از آنكه جان او به غرغره رسد، خداى تعالى توبه او قبول كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۷۳۸ ـ ۷۳۹)

۱۰۰۵.ابو سعيد خدرى روايت كرد از رسول عليه السلام كه گف«ابليس گفت خداى را كه به عزّت و جلال تو كه مفارقت نكنم از بنى آدم تا جانشان در تن بود. حق تعالى گفت: به عزّت و جلال من كه دَرِ توبه برايشان گشاده دادم تا جانشان زير بر باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۷۳۹)

۱۰۰۶.ابو سعيد روايت كند كه رسول عليه السلام گفت كه:«ابليس گفت: بار خدايا: به اينكه با من كردى بندگان تو را اضلال و اغوا مى كنم تا جانشان در تن باشد. حق تعالى گفت: به عزّت و جلال من كه ايشان مى آمرزم تا استغفار مى كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۷۳۹)

۱۰۰۷.جابر عبداللّه انصارى گفت از رسول عليه السلام شنيد«هر كس كه در مهر زنى كفى پست يا گندم يا خرما بدهد، استحلال كرده باشد و حلال بود او را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷۴۱)

۱۰۰۸.ابو عبد الرحمن السلمى روايت كرد از اميرالمؤمنين عيا رسول اللّه ! چرا ديگران را و دوران را بزنى مى كنى و كسانى كه نزديك ترند، رها مى كنى؟ گفت: براى كه مى گويى؟ گفتم: دختر حمزه. گفت: «او