۹۴۶.عمير بن اسحق روايت كرد از رسول عليه السلام كه او«خود را علامتى بر كنى كه فرشتگان علامت كردند خود را به پاره اى ابريشم سپيد كه بر بالاى ترك و كلاه خود نهادند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۴۷)

۹۴۷.انس روايت كرد از رسول عليه السلام كه گفت:«سخاوت درختى است در بهشت، شاخ هاى آن در دنيا است. هر كه دست به شاخى از شاخهاى او زند، او را بهشت برد و بخل درختى است در دوزخ، شاخهاى آن در زمين است. هر كه دست به شاخى از شاخهاى او زند، او را به دوزخ برد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۶۵۱)

۹۴۸.انس روايت كرده است از رسول عليه السلام كه گفت:«هر كس كه او خشمى فرو برد و او قادر بود كه آن خشم براند، خداى تعالى روز قيامت او را بخواند بر سَرِ خلقان و مخيّر كند او را در حور العين تا هر كدام كه خواهد، اختيار كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۵۲)

۹۴۹.رسول عليه السلام گفت:«هيچ جرعه نيست كه خداى دوست تر دارد از جرعه خشم كه بنده فرو برد يا جرعه اى از صبر كه بر مصيبتى فرو برد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۵۲)

۹۵۰.مقاتل بن حنان گفت روايت كرد ما را كه رسول عليه ال«اينان در امّت من كم شدند، مگر كسى كه خداى او را عصمت كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۵۲)

۹۵۱.انس مالك روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«شب معراج كوشكهايى ديدم در اعلا درجات بهشت. جبرئيل را گفتم كه اين كه راست. گفت: «وَالْكاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعافِينَ عَنِ النّاسِ وَاللّه ُ يُحِبُّ الُْمحْسِنِينَ» [٦] ؛ آنان راست كه خشم فرو برند و عفو