۹۱۴.انس مالك روايت كرد از رسول عليه السلام كه گفت:دوزخ آرند، او را گويند: اگر تو را زمين پر از زر بودى، خويشتن را فديه كردى يا نه؟ گويد: آرى. گويند: از تو كم از اين خواستند، اجابت نكردى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۶۰۲)

۹۱۵.انس مالك روايت كرد از رسول عليه السلام كه او گفت:«هر كه در او حرمى از اين دو حَرم، كه حَرم خدا و حَرم رسول است، بميرد، روز قيامت خداى تعالى او را از ايمنان برانگيزد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۶۰۹)

۹۱۶.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت:«فرداى قيامت خداى تعالى بفرمايد تا اطراف جحون و بقيع گيرند و آن گورستانهاى مكّه و مدينه است و در بهشت افشانند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۰۹)

۹۱۷.عبداللّه مسعود روايت كرد كه رسول عليه السلام بر ك«از اين بقعه و از اين حَرم فرداى قيامت هفتاد هزار مرد را برانگيزند كه ايشان را بى حساب به بهشت برند كه يكى از ايشان هفتاد هزار گناه را شفاعت كند، رويهاشان چون ماه شب چهارده».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۶۰۹)

۹۱۸.انس مالك روايت كند از رسول عليه السلام كه گفت:«هر كه بر گرماى مكّه صبر كند يك ساعت از روز، آتش دوزخ از او دور شود دويست ساله راه و به بهشت نزديك شود صد ساله راه».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۰۹)

۹۱۹.ابو اُمامه گفت از رسول عليه السلام كه او گفت:«هر كه را حاجتى ظاهر منع نكند و يا سلطانى قاهر يا بيمارى حابس باز ندارد از حج و حج نكند و بميرد، گو خواه جهود مير، خواه ترسا».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۶۱۱)