۸۶۷.راوى خبر گويد از رسول عليه السلام كه او گفت:«البقره و آل عمران بياموزى كه آن دو ستاره تابان است و فرداى قيامت بيايند بر صورت دو فرشته و شفاعت كنند خوانندشان را تا به بهشتش برند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۵۰۴)

۸۶۸.عايشه گفت:رسول صلى الله عليه و آله اين آيه [٣] جمله بخواند و گفت: «چون آنان را بينى از اين امّت كه طلب تأويل متشابه كنند و به متشابهات قرآن تعلّق و تمسّك كنند و بر آن جدل كنند. ايشان آنانند كه خداى تعالى ايشان را خواست به اين آيه از ايشان احتراز كنى و با ايشان منشينى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۵۱۰)

۸۶۹.ابو عبيده روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«دل فرزند آدم، چون گنجشگى است، در روزى هفت رنگ گردد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۵۱۴)

۸۷۰.رسول عليه السلام گفت:«هر كس كه او شبى پنجاه آيه قرآن بخواند، او را از جمله غافلان نه نويسند و چون صد آيه برخواند، چنان باشد كه شبى تا صبح عبادت كرده باشد و هر كه دويست آيه بخواند حق قرائت قرآن گزارده باشد و هر كه پانصد آيه بخواند تا هزار، چنان باشد كه قنطارى زر به صدقه داده».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۵۲۱)

۸۷۱.ابو جعفر المداينى روايت كند از قاسم بن الحسن بن ا«چون خداى تعالى خواست تا