۸۳۷.ابو هريره روايت كند از رسول عليه السلام كه او گفتمسجد باشد؛ و دو مرد را كه با يكديگر دوستى كنند براى خداى تعالى، مواصلتشان فى اللّه باشد و مفارقتشان فى اللّه ؛ و مردى كه او را زنى ذات جمال با خود دعوت كند به فساد، او رها كند او را براى خداى؛ و مردى كه به دست راست صدقه دهد از دست چپ پوشيده دارد؛ و مردى كه در خلوت خداى را ياد كند و از ترس خداى بگريد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۴۷۵)

۸۳۸.عكرمه روايت كرد از عبداللّه عيّاس كه يك روز رسول«هر كس از امّت من بر اين حال باشد كه شمايى و به آن حال راضى و قانع باشد، او فردا در بهشت از رفيقان من باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۷۷)

۸۳۹.ابن سيرين روايت كند از ابوذر غفارى رحمه اللّه علي«هر كه چهل درم دارد و سؤال كند، او ملحف بود (يعنى الحاح كننده در سؤال)».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۴۷۹)

۸۴۰.ابو هريره روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«مسكين نه آن باشد كه او را يك لقمه يا دو لقمه طعام از تو برگرداند؛ درويش و مسكين آن مرد متعفّف باشد كه بر كش نبود كه سؤال كند و راهش ندهد كه حال خود با تو گويد نمى خوانى».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۷۹)

۸۴۱.ابو هريره روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:«خداى تعالى دوست دارد كه اثر نعمت او بر بنده بيند و كاره باشد اظهار بؤس و حاجت را و مرد حليم و متعفّف را دوست دارد و فاحش پليد زبانِ بسيار سؤال ملحف را دشمن دارد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۴۷۹)