۸۲۸.عبداللّه عباس روايت كند از رسول عليه السلام كه او«چون روز قيامت باشد، منادى ندا كند، چنان كه اهل جمع بشنوند: كجااند آنان كه در دار دنيا مردمان را پرسيدند كه بر وى مزد بستانى از آنان كه براى ايشان عمل كردى كه من قبول نكنم عملى كه آن آميخته باشد به چيزى از دنيا و اهل دنيا».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۴۶۷)

۸۲۹.راوى خبر گويد عبدالوهاب مزنى از ابو هريره، گفت رس«روز قيامت مردى را بيارند، گويند او را نه تو را مال داديم، چه كردى با آن؟ گويد: بار خدايا! صدقه دادم و نفقه كردم. گويند او را كردى و لكن براى آن كردى تا گويند فلان سخى است و كريم است و بگفتند تو را از آن چه سود. ديگرى را بيارند گويند او را: نه ما تو را قوت و شجاعت داديم، چه كردى؟ گويد: بار خدايا! جهاد كرديم و جان سبيل كرديم. گويند كردى و ليكن براى آن كردى تا گويند فلان شجاع است و بگفتند: فماذا يغنى عنك؛ تو را چه سود است از آن. ديگرى را بيارند، گويند: نه ما تو را علم داديم و فهم، در دنيا چه كردى؟ گويد: بار خدايا! علم بياموختم و مردمان را در آموختم و نشر كردم. گويند كردى و ليكن براى آن تا مردمان گويند عالم است و بگفتند تو را از آن چه سود. آنگه بفرمايد تا هر سه را به دوزخ برند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۶۷ ـ ۴۶۸)

۸۳۰.ابو اُمامه روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«خير ده جزو است، فاضل ترين آن تجارت است؛ چون حق بستاند و حق بدهد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۴۷۰)

۸۳۱.رسول عليه السلام گفت:«تسعه اعشار روزى در تجارت است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۷۰)