تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ٢٣٢
۸۰۹.عبادة بن صامت گفت از رسول عليه السلام شنيدم كه گفكند و اگر خواهد بهشتش برد».
(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۴۰۹)
۸۱۰.ابو سعيد خدرى روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«هر قنوت كه در قرآن هست، به معنى طاعت است».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۴۰۹)
۸۱۱.عبدالرحمن بن عوف روايت كرد از رسول عليه السلام كه«چون شنوى كه در شهرى وباست در آنجا مروى و اگر آنجا باشى، از آنجا بيرون مى آيى».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۴۱۳)
۸۱۲.ابو سلمه روايت كند از ابو هريره از رسول عليه السل«هر كه او چيزى به قرض به برادر مسلمان دهد، خداى تعالى به هر درمى به وزن كوه احد و قيس و طور سينا حسنات بنويسد او را».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۱۷)
۸۱۳.محمد بن المنكدر روايت كند از جابر عبداللّه انصارى«خداى تعالى به صلاح مرد مسلمان فرزندانش را به صلاح دارد و فرزند زادگانش را و اهل سرايش را و آن سرايها كه پيرامن او باشد، ايشان در حفظ و نگهداشت خداى تعالى باشند تا او در ميان ايشان باشد».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۴۳۴)
۸۱۴.عبداللّه عمر گفت از رسول عليه السلام شنيدم كه:«خداى تعالى به بركت بنده صالح، بلا از صد همسايه بگرداند».
(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۴۳۴)
۸۱۵.ابى بن كعب گفت رسول عليه السلام مرا پرسيد كه كداماللّه و رسول اعلم. ديگر باره پرسيد، من گفتم: خدا و پيغمبرش اعلم اند. آخر گفتم آية الكرسى است. رسول عليه السلام دست بر سينه من نهاد و گفت: هنيئاً لك يا ابا المنذر؛ گوارنده باد تو را علم. آنگه گفت: «به آن خداى كه جان من به امر اوست كه اين آيه را زبانى است كه تقديس و تنزيه خدا مى گويد به نزديك