۷۷۵.عبداللّه عباس گويد رسول صلى الله عليه و آله از عر«ايّها النّاس عليكم بالسكينة؛ بر شما باد كه به سكون و آهستگى رويد و رانيد. فانّ البرّ ليس بايجاف الخيل والإِبل؛ كه برّ و نيكوكارى نه در تاختن اسب و شتر است».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۳۲۹)

۷۷۶.انس مالك روايت كند كه در خدمت رسول صلى الله عليهدعا نمى كنى؟ گفت: آرى، يا رسول اللّه دعا مى كنم كه بار خدايا! هر عقوبتى كه مرا در قيامت خواهى كردن همه با دنيا افكن كه من طاقت عذاب آخرت و دوزخ ندارم. رسول عليه السلام گفت: «بد گفتى. هلاّ قلت اللّهم ربّنا آتنا في الدُّنيا حسنة وفي الآخرة حسنة وقنا عذاب النّار؛ چرا نگفتى: بار خدايا! ما را در دنيا نيكى ده و در آخرت نيكى ده و ما را از عذاب دوزخ نگه دار». آن مرد اين دعا بكرد. خداى تعالى او را شفا داد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۳۳۲)

۷۷۷.انس روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«مردى كه به حجى وصايتى كند، چهار حج بنويسند: يكى آن را كه وصايت نامه بنويسد، و يكى آنكه وصايت او را به جا آورد، و از پيش ببرد، و يكى او را كه ها گيرد و بكند، و يكى آن را كه فرموده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۳۳۲)

۷۷۸.از صادق عليه السلام روايت كرده اند كه گفت رسول عل«در ايّام تشريق كه انّها ايّام اكل وشرب وبعال».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۳۳۴)