۷۳۳.سعد ابو وقّاص روايت كرد كه رسول عليه السلام گفت:دوست دارد و كريم است، كرم دوست دارد، جواد است، جود دوست دارد. پيرامُن خود پاكيزه دارى و چنان مكنى كه جهودان كه پليدى ايشان را باشد پيرامن سراى خود بيفكنند، پس از آنكه در سراى جمع كرده باشند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۲۵۸)

۷۳۴.در خبر است كه رسول عليه السلام گفت كه:«خداى تعالى گفت مرا با جنّ و انس كارى عظيم افتاد: أَخلُقُ وَيُعبَدُ غَيري وَأرزُقُ وَيُشكَرُ غَيري؛ من آفرينم، جز مرا پرستند و روزى من دهم و شكر ديگرى را چون كنند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۲۵۸)

۷۳۵.ابو الدردا روايت كند كه رسول عليه السلام گفت:«مثل آن كس كه به در مرگ صدقه دهد، مثل كسى بود كه چيزى به هديه دهد، پس از آنكه سير شده باشد».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۲۶۶)

۷۳۶.رسول عليه السلام گفت:«نگر تا مسكين را زجر نكنى و اگر چيزى خواهد، ردّش نكنى و اگر چه به نيم خرما باشد. مسكين را دوست دارى و به خويشتن نزديك دارى تا خداى تعالى تو را به رحمت خويشتن نزديك كند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۶۶)

۷۳۷.عبداللّه عمر روايت كند از رسول عليه السلام كه او«روز قيامت منادى از قبل ربّ العزّة ندا كند: كجااند آنان كه فقرا و مساكين را اكرام كردند در دنيا؟ به بهشت رويد، امروز بر شما خوفى نيست و حزنى. كه اند آنان كه بيمار پرستى و درويش دارى كردند در دنيا؟ ايشان را بيارند و بر منبرهاى نور بنشانند و مردمان در حساب باشند».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۲۶۶ ـ ۲۶۷)