۷۱۴.عطا روايت كند از عبداللّه عبّاس از رسول صلى الله«خداى تعالى (عزّوجلّ) در شبانه روزى صد و بيست رحمت به خانه كعبه فرستد، شصت طواف كنان را باشد و چهل نماز كنان را و بيست نظاره گيان را».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۱۹۸)

۷۱۵.عبداللّه عبّاس روايت كند از رسول صلى الله عليه و«هر كه ماه رمضان به مكّه درآيد و چندان كه تواند مقام كند، حق تعالى چندان ثوابش دهند آن كس را كه صد هزار ماه رمضان روزه داشته باشد نه به مكّه و به هر روزى كه روزه دارد آن چنان بود كه برده اى آزاد كرده باشد و به هر شبى همچنين و به هر روزى و شبى اسبى در سبيل خداى باز بسته».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۱۹۸)

۷۱۶.روايت كردند از ابو هريره كه رسول صلى الله عليه و«ابراهيم بنده خداى بود و خليل او بود و او مكّه به حرام كرد و من بنده خدااَم و رسول خدااَم. من مدينه را حرام كردم از ميان اين دو كوه درختش نبُرند و صيدش را نرنجانند و در او سلاح برنگيرند و گياهش ندروند، الاّ براى علف شتر».

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۲۰۲)

۷۱۷.هشام بن عروه روايت كند كه رسول عليه السلام گفت چو«بار خدايا! مدينه دوست داشته گردان بر من؛ چنان كه مكّه و هوايش دوست