تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٧٦

در جلد اول مستدرك الوسائل «مرة ثلثين و مرّة تسعة و عشرين» آمده.

۶۰۱.نَحنُ مَعاشِرَ الأَنبِياءِ لا نُورَث ماتَرَكناهُ صَدَقَةً.

[ ترجمه: ما گروه پيامبران ارث نمى گزاريم آنچه از ما مى ماند صدقه است. ]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۷۳۴)

۶۰۲.أَلنَّدَمُ التَّوبَةُ.

[ ترجمه: پشيمانى (از گناه) توبه است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۸۵؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۶۱)

۶۰۳.أَلنِّساءُ حَبائِلُ الشَّيطانِ.

[ ترجمه: زنان ريسمان شيطانند.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۵۲۰؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۲۷)

۶۰۴.نَسَخَت الزَّكوةُ كُلَّ صَدَقَةٍ.

ترجمه: وجوب زكات وجوب صدقاتى كه پيش از زكات بود، منسوخ كرد.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۲۶۸)

۶۰۵.نُصِرتُ بِالرُّعب.

ترجمه: مرا يارى كردند به ترس.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۶۶۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۶۰) به صورت ديگر آمده.

۶۰۶.نَضَّرَ اللّه ُ امرَءً سَمِعَ مَقالَتِي فَوَعاها.

[ ترجمه: خداوند سفيدروى كند آنكه سخن مرا بشنود و آن را بگوش جان بنيوشند]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۵، ص ۴۳۶؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۶۰، با اندك اختلاف)