در مآخذ ديگر به اين صورت ديده شد: لا صَلوةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ فاتِحَةَ الْكِتابِ. «بخارى، ج ۱، ص ۱۷۰؛ عينى، ج ۳، ص ۶۳؛ عسقلانى، ج ۲، ص ۲۰۰؛ قسطلانى، ج ۲، ص ۱۰۲»

۴۰۳.لا صَلوةَ لِمَن لَم يَقرَء بِأُمِّ القُرآنِ فَصَاعِداً.

ترجمه: نماز نباشد آن را كه امّ القرن نخواند يا بيشتر.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۵۱)
در مستدرك الوسائل اين حديث به صورت «أمّ الكتاب» ضبط شده.

۴۰۴.لا فِكرَةَ فِي الرَّبِّ.

[ ترجمه: تفكّر در ذات پروردگار نيست.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۵، ص ۱۸۶)

۴۰۵.لا كَبِيرَةَ مَعَ إِستِغفارٍ وَلا صَغِيرَةَ مَعَ إِصرَارٍ.

ترجمه: گناه بزرگ نباشد به استغفار و كوچك نباشد به اصرار.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۶۵۴ و ص ۷۵۷؛ كنوز الحقائق، ج ۲، ص ۱۵۸)

۴۰۶.لا نَذرَ فِي مَعصِيَةٍ وَلا فَيما لا يَملِكُ ابنُ آدَمَ.

[ ترجمه: نذر در نافرمانى خداوند و آنچه كه دارائى انسان نباشد نيست.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷۱۸؛ كنوز الحقائق، ج ۲، ص ۱۵۸) با اختلافى.

۴۰۷.لا هَجرَةَ بَعدَ الفَتحِ.

[ ترجمه: هجرتى بعد از فتح نيست (كسانى بعد از فتح مكه به سوى پيامبر هجرت كنند و مسلمان شوند از مهاجرين شمرده نمى شوند.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۲، ص ۵۵۱؛ صحيح بخارى، ج ۳، ص ۱۹۳ و ۱۹۷؛ عينى، ج ۶، ص ۵۲۷؛