تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٢١

۳۷۰.كُن وَرِعاً تَكُن أَعبَدَ النَّاسِ.

ترجمه: پارسا باش تا عابدترين مردمان باشى.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۳۲؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۸۲)

۳۷۱.كَيفَ أَنعَمَ وَصاحِبُ القَرنِ إِلتَقَمَ القَرنَ حَتّى جبهته يَنتَظِرُ مَتى يُؤمَرُ فَيَنفَخُ.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۲، ص ۲۹۳)

۳۷۲.كَيفَ يَهلِكُ أُمَّةٌ أَنَا فِي أَوَّلِها وَعِيسى فِي آخِرِها وَالمَهدِيُّ مِن أَهلِ بَيتِي فِي وَسَطِها.

ترجمه: چگونه هلاك شوند امّتى كه من در اوّل ايشان و عيسى در آخر ايشان و مهدى از اهل البيت من در ميانه ايشان.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۱، ص ۵۷۳)

۳۷۳.أَلكَيِّسُ مَن دانَ نَفسَهُ وَعَمِلَ لِما بَعدَ المَوتِ.

[ ترجمه: زيرك كسى است كه خود را پست شمارد و براى بعد از مرگ كار كند.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۳۱)
اين حديث عيناً در صفحه ۱۸۵ مجلّد اوّل تفسير ابوالفتوح آمده و با عبارت: وَالعاجِزُ مَنْ تَبِعَ نَفْسُهُ هَواها وَتَمَنَّى عَلَى اللّه ِ. آن را كامل كرده؛ ترجمه تمام حديث از صفحه ۱۸۵ جلد اوّل چنين است:
ترجمه: زيرك آن كس باشد كه حساب خود بكند و براى قيامت عملى كند و عاجز آن بود كه نفس را از قفاى هوا برد و تمنّا كند بر خدا.
در مجلّد دوم، صفحه ۵۸۷ قسمت اوّل اين حديث آمده، ولى در صفحه ۴۲ جلد پنجم تمام حديث ضبط شده و ترجمه آن با اندك اختلاف چنين آمده:

ترجمه: زيرك آن باشد كه حساب خود بكند و براى پَسِ مرگ كارى كند و عاجز