تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١١٦

ترجمه: گريختن از آنچه به آن طاقت و پاى ندارند از سنّت پيغمبران است.

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۴، ص ۱۱۸؛ شرح بحر العلوم، ج ۶، ص ۴۴)

۳۴۸.فَرَغَ اللّه ُ مِن أَربَعٍ مِنَ الخَلقِ وَالخُلقِ وَالأَجَلِ وَالرِّزقِ.

[ ترجمه: خداوند مقرّر فرمود بندگان را چهار چيز صورت و سيرت و مدّت (عمر) و روزى را.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۴، ص ۳۸۵؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۶۴)

۳۴۹.فَرَغَ اللّه ُ إِلى كُلِّ عَبدٍ مِن خَمسٍ مِن عَمَلِهِ وَأَجَلِهِ وَأَثَرِهِ وَمَضجَعِهِ وَرِزقِهِ لا يَتَعَدّيهُنَّ عَبدِي.

[ ترجمه:خداوند معين فرمود براى هر بنده اى پنج چيز را عملش را و عمرش را و اثرش را و خوابگاهش و روزيش را.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۴، ص ۳۸۵؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۶۴ ـ با تغييرى)

۳۵۰.فَضلُ القُرآنِ عَلى سائِرِ الكَلامِ كَفَضلِ اللّه ِ عَلى خَلقِه.

ترجمه: فضل قرآن بر ديگر كلام ها چنان است كه فضل خداى بر خلقانش.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۷؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۶۴)

۳۵۱.فَمَن فَعَلَ ذلِكَ شَيئاً فَأُقِيمَ عَلَيهِ الحُدُودُ فَهُوَ كَفّارَةٌ لَهُ وَمَن سُتِرَ عَلَيهِ فَأَمرُهُ إِلَى اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ إِن شاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِن شاءَ عَذَّبَهُ.

ترجمه: هر كه از اين كباير ارتكاب چيزى كند حَد بر او برانند آن كفّارت باشد او را و هر كه را پرده به او فرو گذارند كار او با خداست اگر خواهد بيامرزد و اگر خواهد عذابش كند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۲، ص ۲۷)

۳۵۲.قاتَلَ اللّه ُ أَقواماً أَقسَمَ لَهُم رَبُّهُم بِنَفسِهِ فَلَم يُصَدِّقُوهُ.

ترجمه: بكشاد خداى قومى را كه خداى تعالى براى ايشان به خود قسم ياد كرد