تحقيق در تفسير ابوالفتوح رازي - عسکر حقوقی - الصفحة ١٠٨

[ ترجمه: روزه دار در سفر چون روزه خوار در حضر و وطن است.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [١] ، ج ۱، ص ۲۸۵)

۳۰۹.أَلصَّبرُ عِندَ صَدَمَةِ الأُولى.

ترجمه: صبر به نزديك زخم اوّل بايد كردن.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٢] ، ج ۱، ص ۲۳۷؛ جامع الصغير، ج ۲، ص ۴۲)

۳۱۰.أَلصَّدَقَةُ تَقَعُ أَوَّلاً فِي يَدِ اللّه ِ ثُمَّ فِي يَدِ السّائِلِ.

ترجمه: صدقه در دست خداى افتد آنگه در دست سائل.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٣] ، ج ۵، ص ۹۱)

۳۱۱.صَدَقَةُ السِرِّ تُطفِيءُ غَضَبَ الرَّبِّ.

ترجمه: صدقه سِرّ خشم خداى بنشاند.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٤] ، ج ۱، ص ۴۷۵)
در همين صفحه از تفسير ابوالفتوح اين حديث به نحو ديگر ضبط شده:

صَدَقَةُ السِّرِّ تُطْفِى ءُ الخَطِيْئَةَ كَما يُطْفِى ءُ الْماءُ النَّارَ وَتَدْفَعُ سَبْعِيْنَ باباً مِنَ البَلاءِ.

ترجمه: صدقه سِرّ گناه را بنشاند چنانكه آب آتش را بنشاند و هفتاد نوع بلا را بگرداند.

۳۱۲.أَلصَّدَقَةُ عَشرَةُ أَضعَافٍ وَالقَرضُ ثَمانِيَةَ عَشَرَ ضِعفاً.

ترجمه: صدقه را يكى ده باشد و قرض را يكى هيجده.

(تفسير ابوالفتوح رازى [٥] ، ج ۱، ص ۴۶۳) اين حديث با تغييرى در جامع الصغير، ج ۲، ص ۱۸، آمده.

۳۱۳.أَلصَّدَقَةُ عَلَى القَرَابَةِ صَدَقَةُ وَصِلَةٌ.

[ ترجمه: كمك به نزديكان هم صدقه است و هم صله رحم.]

(تفسير ابوالفتوح رازى [٦] ، ج ۱، ص ۲۶۶) «با تغييرى در جامع الصغير، ج ۲، ص ۴۲ ضبط شده»