تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٨
چيست»؟ ما ساكت شديم.
فرمود: به خدا سوگند اين همان «إِخبات» است كه در كلام خداوند عزّوجل آمده است: «الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَخْبَتُوا إِلى رَبِّهِمْ». «١»
***
در آيه بعد، خداوند حال اين دو گروه را در ضمن يك مثال روشن و زنده بيان مىكند و مىفرمايد: «حال اين دو گروه، حال نابينا و كر و بينا و شنوا است» «مَثَلُ الْفَريقَيْنِ كَالأَعْمى وَ الأَصَمِّ وَ الْبَصيرِ وَ السَّميعِ».
«آيا اين دو گروه همانند يكديگرند»؟ «هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا».
«آيا شما متذكر نمىشويد و نمىانديشيد»؟ «أَ فَلا تَذَكَّرُونَ»؟
همان گونه كه در علم «معانى بيان» آمده است، همواره براى مجسم ساختن حقايق عقلى و توضيح و تبيين آنها در سطح عموم، «معقولات» را به «محسوسات» تشبيه مىكنند، قرآن اين روش را زياد به كار برده، و در بيان بسيارى از مسائل حساس و پر اهميت، با استفاده از مثلهاى روشن و زيبا، حقايق را به عالىترين صورت تبيين مىكند.
بيان فوق نيز از همين قبيل است؛ چرا كه مؤثرترين وسيله براى شناخت حقايق حسى در جهان طبيعت، چشم و گوش است، به همين دليل، نمىتوان باور كرد، افرادى كه از چشم و گوش به طور كلى- مثلًا به صورت مادرزاد- بىبهره باشند، چيز درستى از اين جهان طبيعت درك كنند، آنها مسلماً در يك عالم بىخبرى كامل به سر خواهند برد.
همين گونه، آنها كه بر اثر لجاجت و دشمنى با حق و گرفتار بودن در چنگال