و اگر به وسعت مفهوم اين جمله نظر بيافكنيم، دعوتى است به رعايت همه حقوق فردى و اجتماعى براى همه اقوام و همه ملت‌ها، «بخس حق» در هر محيط و هر عصر و زمان، به شكلى ظهور مى‌كند، و حتى گاهى در شكل كمك بلا عوض! و تعاون و دادن وام! (همان گونه كه روش استثمارگران در عصر و زمان ما است).
در پايان آيه، باز هم از اين فراتر رفته، مى‌گويد: «در روى زمين فساد مكنيد» «وَ لاتَعْثَوْا فِي الأَرْضِ مُفْسِدينَ».
فساد از طريق كم‌فروشى.
فساد از طريق غصب حقوق مردم و تجاوز به حق ديگران.
فساد به خاطر بر هم زدن ميزان‌ها و مقياس‌هاى اجتماعى.
فساد از طريق عيب گذاشتن بر اموال و اشخاص و بالاخره فساد به خاطر تجاوز به حريم حيثيت و آبرو و ناموس و جان مردم!.
جمله «لاتَعْثَوا» به معنى «فساد نكنيد» است، بنابراين ذكر «مُفْسِدِين» بعد از آن، به خاطر تأكيد هر چه بيشتر روى اين مسأله است.
دو آيه فوق، اين واقعيت را به خوبى منعكس مى‌كند كه، بعد از مسأله اعتقاد به توحيد و ايدئولوژى صحيح، يك اقتصاد سالم از اهميت ويژه‌اى برخوردار است، و نيز نشان مى‌دهد، به هم‌ريختگى نظام اقتصادى، سرچشمه فساد وسيع در جامعه خواهد بود.
***
سرانجام، به آنها گوشزد كرد كه: افزايش كميت ثروت- ثروتى كه از راه ظلم و ستم و استثمار ديگران به دست آيد- سبب بى‌نيازى شما نخواهد بود، بلكه «سرمايه حلالى كه براى شما باقى مى‌ماند، هر چند كم و اندك باشد اگر ايمان به