تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠
نگيرد!.
***
به هر حال، رسولان پروردگار فوراً او را از اين تعجب در آوردند، و سوابق نعمتهاى فوقالعاده الهى را بر اين خانواده و نجات معجزآسايشان را از چنگال حوادث يادآور شدند، و به او «گفتند: آيا از فرمان خداوند تعجب مىكنى»؟
«قالُوا أَ تَعْجَبينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ».
در حالى كه «رحمت خدا و بركاتش بر شما اهل بيت بوده و هست» «رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ».
همان خدائى كه ابراهيم عليه السلام را از چنگال «نمرود» ستمگر رهائى بخشيد، و در دل آتش سالم نگاه داشت، همان خدائى كه ابراهيم، قهرمان بتشكن را كه يك تنه بر همه طاغوتها تاخت، قدرت و استقامت و بينش داد. «١»
اين رحمت و بركت الهى، تنها آن روز و آن زمان نبود، بلكه در اين خاندان همچنان ادامه داشته و دارد، چه بركتى بالاتر از وجود پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام كه در اين خاندان آشكار شدهاند.
بعضى از مفسران، به اين آيه استدلال كردهاند كه: همسر انسان نيز در عنوان «أَهْلُ الْبَيْت» وارد است، و اين عنوان، مخصوص به فرزندان و پدر و مادر نيست، البته اين استدلال صحيح است، و حتى اگر اين آيه هم نبود، از نظر محتواى كلمه «أَهْل» اين معنى درست بود، اما، هيچ مانعى ندارد كسانى جزء اهل بيت پيامبرى همچون پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله باشند، و بر اثر جدا كردن مكتب خود از نظر معنوى از اهل بيت خارج شوند (شرح بيشتر در اين باره به خواست خدا