تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧
خود برداشتهاند، و شايستگى چنين امدادى را پيدا كردهاند (دقت كنيد).
***
٣- مسأله «خلود» در قرآن
«خلود» در اصل لغت، به معنى بقاى طولانى، و هم به معنى ابديت آمده است، بنابراين كلمه «خلود» به تنهائى دليل بر ابديت نيست؛ زيرا هر نوع بقاء طولانى را شامل مىشود.
ولى، در بسيارى از آيات قرآن با قيودى ذكر شده است كه از آن به وضوح مفهوم ابديت فهميده مىشود، مثلًا در آيات ١٠٠ «توبه»، ١١ «طلاق» و ٩ «تغابن» در مورد بهشتيان تعبير به «خالِدينَ فيها أَبَداً» مىكند، كه اين تعبير مفهومش ابديت بهشت براى اين گروهها است.
و در آيات ديگرى مانند ١٦٩ «نساء» و ٢٣ «جن»، درباره گروهى از دوزخيان همين تعبير «خالِدينَ فيها أَبَداً» ديده مىشود، كه دليل بر جاودانگى عذاب آنها است.
تعبيرات ديگرى، مانند «ماكِثينَ فيهِ أَبَداً» «١»
و «لايَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا» «٢»
و مانند اينها نشان مىدهد كه، به طور قطع گروهى از بهشتيان و دوزخيان جاودانه در نعمت يا در عذاب خواهند ماند.
بعضى كه، نتوانستهاند اشكالات خلود و جاودانگى مجازات را به نظر خود حل كنند، ناچار دست به دامن معنى لغوى آن زده، و آن را به معنى مدت طولانى گرفتهاند، در حالى كه، تعبيراتى نظير آيات فوق تاب چنين تفسيرى را ندارد.
براى توضيح بيشتر نظر شما را به بحث زير معطوف مىداريم: