تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠
٢- مجازات مادّى يا معنوى
از آيات فوق، به خوبى بر مىآيد كه مجازات سركشان و طغيانگران تنها جنبه مادى ندارد، بلكه جنبه معنوى را نيز شامل مىشود؛ چرا كه سرانجام كار آنها و سرنوشت مرگبارشان و زندگى آلوده به ننگشان به عنوان فصول رسواكنندهاى در تاريخ ثبت مىشود، در حالى كه براى افراد با ايمان سطور طلائى تاريخ رقم مىخورد.
***
٣- منظور از «صيحه» چيست؟
«صيحه» در لغت به معنى «صداى عظيمى» است، كه معمولًا از دهان انسان يا حيوانى بيرون مىآيد، ولى اختصاص به آن ندارد، بلكه، هر گونه صداى عظيم را شامل مىشود.
در آيات قرآن، مىخوانيم: چند قوم گنهكار به وسيله صيحه آسمانى مجازات شدند، يكى همين قوم «ثمود» بودند و ديگر قوم «لوط» «١»
و ديگر قوم «شعيب». «٢»
از آيات ديگر قرآن در مورد قوم ثمود استفاده مىشود كه، مجازات آنها به وسيله صاعقه بود: «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُود» «٣»
و اين نشان مىدهد كه منظور از «صيحه» صداى وحشتناك صاعقه است.
آيا صداى وحشت انگيز صاعقه مىتواند جمعيتى را نابود كند؟
جواب اين سؤال مسلماً مثبت است؛ زيرا مىدانيم امواج صوتى از حد معينى كه بگذرد، مىتواند شيشهها را بشكند، حتى بعضى از عمارتها را ويران