تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣
فرو ريخت، سپس همين آيه (أَقِمِ الصَّلاةَ ...) را تلاوت فرمود». «١»
در حديث ديگرى از يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله به نام «ابى امامه» مىخوانيم كه، مىگويد: «روزى در مسجد خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بوديم مردى آمده عرض كرد: يا رسول اللّه من گناهى كردهام كه حدّ بر آن لازم مىشود، آن حدّ را بر من اجرا فرما.
فرمود: آيا نماز با ما خواندى؟
عرض كرد: آرى، اى رسول خدا صلى الله عليه و آله.
فرمود: خداوند گناه تو- يا حدّ تو- را بخشيد». «٢»
و نيز، از على عليه السلام نقل شده كه مىفرمايد: «با رسول خدا صلى الله عليه و آله در مسجد در انتظار نماز بوديم كه مردى برخاسته عرض كرد:
اى رسول خدا من گناهى كردهام، پيامبر صلى الله عليه و آله روى از او برگرداند، هنگامى كه نماز تمام شد، همان مرد برخاست و سخن اول را تكرار كرد.
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آيا با ما اين نماز را انجام ندادى؟ و براى آن به خوبى وضو نگرفتى؟
عرض كرد: آرى.
فرمود: اين كفاره گناه تو است! «٣»